1. Işık Saçılım Prensibi:
Işık havadaki parçacıkları aydınlattığında, ışık saçılma reaksiyonu meydana gelir. Belirli koşullar altında, saçılan ışığın yoğunluğu, optik sistem ve toz özelliklerine bağlı olarak toz konsantrasyonuyla orantılıdır. Bu yöntem, dağınık ışığın yoğunluğunu ölçerek toz konsantrasyonunu ölçer.
Bir toz konsantrasyonu monitörü bu prensibi kullandığında, 0,1 mg/m³ ile 1000 mg/m³ aralığındaki toz konsantrasyonlarını doğru bir şekilde ölçebilir. Esas olarak bir numune alma probu, tespit bileşeni, mikro denetleyici sistemi ve emme cihazından oluşur. Mikroişlemci, ölçüm verilerini doğru bir şekilde hesaplar ve toz konsantrasyonunu doğrudan görüntüleyerek bunu bir veri sinyali çıkışına dönüştürür.
2. Beta Işını Prensibi:
Beta ışınları ölçülecek nesneye nüfuz ettiğinde zayıflamaları yalnızca nüfuz eden maddenin özellikleriyle ilgilidir. Bu prensibi kullanan ekipman, hava numunelerini belirli bir akış hızında bir filtre kağıdı şeridinden filtreler ve yakalanan tozu filtre kağıdı üzerinde yoğunlaştırır. Filtre kağıdının toz yakalamadan önce ve sonra beta ışınlarıyla ışınlanması ve filtre kağıdından iletilen beta yoğunluğunun ölçülmesiyle filtre kağıdı üzerindeki toz konsantrasyonu hesaplanabilir.
3. Elektrostatik AC İndüksiyon Prensibi:
Bu prensip, parçacıklar probdan geçerken toz parçacıkları ile prob arasında oluşan dinamik yükten yararlanır. AC sinyal girişiminin derecesini belirlemek için şarj sinyalinin standart sapmasını izlemek ve ardından gerçek-zamanlı girişim düzeyine dayalı olarak toz emisyon miktarını hesaplamak için kullanılabilir.